Didactische uitgangspunten

Aandacht voor contexten gedurende de opleiding is een must. Ons uitgangspunt is dat er zodra en als het kan in context gewerkt wordt. Op die manier leert de student, zodra dat kan, bij iedere opdracht om te gaan met een context, om dingen te doen, te leren begrijpen en op waarde te schatten in hun context.

Voor het plannen en toetsen van onderwijseenheden is het van belang onderscheid te maken tussen scholen, ervaren en verdiepen. Deze komen in iedere onderwijseenheid voor in de een of andere gedaante maar ook over een heel leertraject. Het onderscheid is ook nuttig om de docentenrollen gedurende onderwijseenheid en leertraject in kaart te brengen.

[vc_row css=".vc_custom_1606399858589{margin-top: 0pt !important;margin-right: 0pt !important;margin-bottom: 0pt !important;margin-left: 0pt !important;border-top-width: 0pt !important;border-right-width: 0pt !important;border-bottom-width: 0pt !important;border-left-width: 0pt !important;padding-top: 0pt !important;padding-right: 0pt !important;padding-bottom: 0pt !important;padding-left: 0pt !important;}"][vc_column css=”.vc_custom_1596965151165{margin-top: 0pt !important;margin-right: 0pt !important;margin-bottom: 0pt !important;margin-left: 0pt !important;border-top-width: 0pt !important;border-right-width: 0pt !important;border-bottom-width: 0pt… Lees verder 

Het formuleren van een didactisch uitgangspunt als ‘de ontwikkeling van een eigen koers door de student staat centraal’ is te simplistisch en vraagt om nadere uitwerking. Die proberen we in dit artikel te geven.

Beoordelen is een wezenlijk aspect van opleiden. Het werk van de student en haar reflectie op het maakproces en de gebruikte manieren van werken moeten samen een consistent geheel vormen, dat ook in samenhang moet worden beoordeeld.

Samenwerken is wezenlijk maar je moet het wel echt leren. In dit artikel gaan we kort in op hoe dit te leren is, dat alleen werken niet het tegenovergestelde van samenwerken is en dat de omgeving waarin de student leert ook moet samenwerken.

Onderscheid tussen theorie- en praktijkdocenten komt veel voor in het kunstonderwijs, een hardnekkig fenomeen.

De geïntegreerde toepassing van analyse en synthese is een productieve manier om theorie en praktijk te koppelen. Het is een principe dat gedurende de studie en het professionele leven ingezet kan worden om je te blijven ontwikkelen.

In het kunst- en ontwerponderwijs is het verstandig om met name in de beginjaren van een opleiding zoveel mogelijk in te zetten op just-in-time knowledge, kennis die je verwerft op het moment dat je die nodig hebt.

In het onderwijs dienen theorie en praktijk met elkaar verbonden te zijn. Niet ooit of af en toe maar in voortdurende wisselwerking. Dit artikel gaat in op de noodzaak theorie en praktijk verbonden te houden. Daarvoor proberen we enige duidelijkheid te scheppen in de begrippen theorie en kennis.

Didactische uitgangspunten geven, net als je andere uitgangspunten, richting aan je handelen. Daarom streven we ernaar om ons hier bewust van te zijn. Maar het blijkt geregeld dat we ons deels hebben gebaseerd op aannames waar we ons niet of maar half bewust van waren.